sorry
posted on 05 Nov 2011 17:51 by arted-nไม่รู้สิ วันนี้เดินไปตลาด
เจอคนที่ค่อนข้างจะรู้จักขายของอยู่
แต่เมื่อครั้งที่ผ่านมาก็ซื้อมาแล้ว
แต่ยังกินไม่หมดเลย
ลำบากใจมากตรงที่ต้องเดินผ่าน
แล้วต้องผ่านไปเฉยๆนี่แหละ
ก็...ยังกินของที่บ้านไม่หมดหน่ะ
เข้าใจใช่มั้ย
พยายามพูดกับเค้าอย่างงี้ในใจตอนสบตากันแว๊บนึง
ลำบากใจ
อืม เค้าว่าคนทำดีต้องสนับสนุน
แต่วันนี้ขอไม่สนับสนุนนา
เพราะเราก็ไม่ได้รู้จักกันจริงจัง
คุยยังไม่เคยคุยเลย
แต่มันเซ็งตรงที่เค้าก็ไม่ค่อยมีลูกค้า
แต่การค้าขายมันก็อย่างงี้แหละมั้ง
มันไม่แน่นอนเสียเลย
พูดถึงความแน่นอนไม่แน่นอน
บนโลกนี้ก็ไม่มีอะไรแน่นอนซักอย่าง
ตั้งแต่เกิดมา
เรายังไม่เคยเห็นมีอะไรแน่นอนสักที
มนุษย์นี้หน้าสงสาร
ต้องใช้ชีวิตอยู่บนความไม่แน่นอนทุกๆวัน
แต่มนุษย์ก็เก่งที่ดิ้นรนผ่านมาได้เสมอๆ
อยากจะยอมแพ้
แต่ก็ยังคงไม่
เลือกที่จะเดินกันต่อไปบนโลกที่แสนจะวุ่นวาย
ที่มากปัญหาแห่งนี้